ТЎРТЛИКЛАР
Ҳикматларнинг сирли экан сўзлари,
-Сабрнинг таги – зар, олтин, -дейишган.
Мақолни тўқишган, лекин ўзлари
Ўрик пишмай туриб, ғўра ейишган.
***
Юлдузларни ермас, кўк ардоқлайди,
Мардлар она сутин доим оқлайди.
Ватанни андек кафтда кўтарсак,
Яратган ҳам бизни омон сақлайди.
***
Ҳар ён талпиндиму Каъбам ўзингсан.
Ишқинг сароб дерлар, тавбам ўзингсан.
Ҳижрон тоғларида мажруҳ оҳуга
Умид бахш этувчи малҳам ўзингсан.
***
Кўкка ўрлаётган учқунга қаранг,
Танҳо бўлгани-чун ёритар аранг.
Дўстим, қўлни беринг ажралмай энди,
Сиз ҳам биздек элнинг корига яранг.
“ЎТКАН КУНЛАР”НИ ЎҚИБ…
Кумушларни қидирдим чоғи
Наманганнинг кўчаларидан.
Таърифимнинг битмас адоғи,
Сўрсам неча-нечаларидан.
Райҳон ҳиди уфурган ҳовли,
Айтинг, унга эмасми макон?
Бу юртимда қизлар ардоқли,
Келинлари эъзозда ҳамон.
Кўйлакдаги қалампирмунчоқ
Бўйларидан қирмиздир юзлар.
Гўзаллардан масрурман, бироқ
Сочин қирққан сулувдек қизлар.
Отабеклар шайдоси бўлган,
Узун сочлар қирқилган бугун.
Момоларнинг армони тўлган,
Юракларда оғриқли тугун.
Кумушидан таралмай нишон,
Хаёлими мозийга йўллар.
Қодирийни варақлар сарсон,
Узун сочни қўмсаган қўллар.
Исмоил АҚИЛОВ.

