Бола руҳияти жуда нозик. Бежиз уни эндигина ниш ураётган ниҳолга қиёсланмайди. Кўрган ва эшитган нарсаларига рўйирост ишонади. Айниқса, ота-онасининг ҳаётида ўзгача аҳамият касб этаётган воқеликни муҳим деб билади.
Устоз-шогирдлик тушунчаси юксак миллий қардиятларимиздан ҳисобланиб, бу борада ҳам асрлар давомида шаклланган тартиб-қоидаларга амал қилиб келинади. Халқимизда яхши бир ибора бор, ота-оналар устозга: «Эти сизники, суяги бизники», -дея
Қадимий, бой ва гўзал тилимизда уят, андиша, шарм, ҳаё, парда деган сўзлар борки, бу одамийликни бутун сақловчи тушунчалардир. Бу сўзлар англатган туйғулар фақат инсонгагина хосдир. Инсон зоти ҳайвонот
Уйчи саноат, транспорт ва алоқа касб-ҳунар коллежида имом хатиблар ва ноиблар, отинойилар учун бир ҳафталик малака ошириш ўқуви ташкил этилди. Бешта гуруҳда саксондан ортиқ тингловчи қатнашди. Уларга Ўзбекистон
Бундан 25 йиллар муқаддам қаламкаш Адҳам Каримовнинг «Бир гапим бор, уч тилло …» номли китобчаси чоп этилган бўлиб, ундан ўтмишдаги бир неча тарбиявий ривоятлар ўрин олган эди. Бугунги
Одобли, билимдон, ақлли, меҳнатсевар, иймон-эътиқодли фарзанд нафақат ота-онанинг, балки бутун жамиятнинг энг катта бойлиги ва ютуғидир. Фарзанд тарбияси биз, ўзбекларда катта аҳамият касб этадиган жараён. Шундай экан, ҳар
Ироқда уч ўсмир «Айтун Тамр» черковида масиҳийликни тарқатиш мақсадида Инжил ўрганарди. Бирини Сийрин, иккинчисини Ясор ва учинчисини эса Насир деб чақиришарди… Аллоҳ таоло Ироқни Холид ибн Валид (РА)нинг