Бир жамоага келиб, у ерда ўрнашиб кетишнинг ҳам ўзига хос машаққати бор. 2007 йилда Қўрғончага ишга келганимда бу қийинчиликларни енгиб ўтишимда Марямхон опа Пўлатова(охиратлари обод бўлсин) жуда катта
Бизким, ўзбекларда адолат қадим-қадимдан улуғланиб келган. Амир Темурнинг буюклиги ҳам унинг адолатида эди. Тафаккур қилинса, Аллоҳ қай бандасига фазилат ато этса, уни ёшлигидан шу фазилатга ошно қилиб қўяркан.
Абдуқодир Жумабоев. Қаерда бу ном тилга олинса, таниганлар кўзи олдига салобатли, очиқ чеҳра, фаришта юзли, одми ва сипо кийинган, мулойим, зиёли инсон келади. Бу киши менинг отам эдилар.
Олимжон ака Мамажоновни бирлашганликлар тез-тез ёдга олишади. Давраларда, ўзаро суҳбатларда у кишининг ҳаёт йўли, ҳамқишлоқлари хотирасида қолган жараёнларни эслаб ўтилишига кўп бор гувоҳ бўласиз. «Одамлар бор, тирикликда ўликдир,
Бугунги кунда ўзини ўзи бошқариш органларига бўлган эътибор ҳар қачонгидан кучаймоқда, катта имкониятлар берилмоқда. Маҳалла фуқаролар йиғинлари раислари фидойи, жонкуяр, ўз ортидан кўпчиликни эргаштира оладиган, ташаббускор бўлиши керак.